Słowniki (Python) i Mapy (C++) na Maturze z Informatyki

# 1. Tworzenie i dodawanie
uczniowie = {}
uczniowie["Jan"] = 100
uczniowie["Anna"] = 95
uczniowie["Piotr"] = 80
# {'Jan': 100, 'Anna': 95, 'Piotr': 80}

# 2. Modyfikacja (nadpisanie wartości)
uczniowie["Anna"] = 98
# {'Jan': 100, 'Anna': 98, 'Piotr': 80}

# 3. Odczyt (niebezpieczny)
# print(uczniowie["Kasia"]) # Rzuci błąd KeyError

# 4. Bezpieczne sprawdzanie (NAJWAŻNIEJSZE)
klucz = "Kasia"
if klucz in uczniowie:
    print(f"{klucz} ma {uczniowie[klucz]} pkt")
else:
    print(f"Nie ma ucznia o imieniu {klucz}")

# 5. Iteracja (klucz + wartość)
for imie, punkty in uczniowie.items():
    print(f"{imie} -> {punkty}")

To jest esencja słowników. Tworzysz `{}`, dodajesz przez `[klucz] = wartosc`. Najważniejszy wzorzec maturalny to bezpieczne sprawdzanie `if klucz in slownik:`, aby uniknąć błędów.

napis = "ala ma kota, kot ma ale"
zlicz_litery = {}

for litera in napis:
    if litera == ' ' or litera == ',':
        continue # Pomiń spacje i przecinki
    
    # Wzorzec na zliczanie:
    if litera in zlicz_litery:
        zlicz_litery[litera] += 1 # Jeśli już jest, zwiększ licznik
    else:
        zlicz_litery[litera] = 1 # Jeśli nie ma, stwórz klucz z wartością 1

print(zlicz_litery)
# Wynik: {'a': 4, 'l': 2, 'm': 2, 'k': 2, 'o': 2, 't': 2, 'e': 1}

To jest *najważniejszy* wzorzec użycia słownika na maturze. Iterujemy po danych. Sprawdzamy, czy klucz (tutaj 'litera') jest już w słowniku. Jeśli tak, zwiększamy jego wartość (licznik). Jeśli nie, tworzymy go z początkową wartością 1.

#include <iostream>
#include <map>
#include <string>

using namespace std;

int main() {
    // 1. Tworzenie mapy (klucz: string, wartość: int)
    map<string, int> uczniowie;

    // 2. Dodawanie i modyfikacja
    uczniowie["Jan"] = 100;
    uczniowie["Anna"] = 95;
    uczniowie["Piotr"] = 80;
    uczniowie["Anna"] = 98; // Nadpisanie

    // 3. Odczyt (C++ automatycznie tworzy klucz!)
    // cout << uczniowie["Kasia"] << endl; // To jest pułapka! Stworzy "Kasia" z wartością 0.

    // 4. Bezpieczne sprawdzanie
    if (uczniowie.count("Kasia")) {
        cout << "Kasia ma " << uczniowie["Kasia"] << " pkt" << endl;
    } else {
        cout << "Nie ma ucznia o imieniu Kasia" << endl;
    }

    // 5. Wzorzec na zliczanie (prostszy niż w Pythonie!)
    string napis = "alamakota";
    map<char, int> zlicz_litery;
    for (char litera : napis) {
        zlicz_litery[litera]++; // Jeśli klucz 'litera' nie istnieje, C++ tworzy go z wart. 0 i OD RAZU zwiększa o 1.
    }

    // 6. Iteracja
    for (auto const& [klucz, wartosc] : zlicz_litery) {
        cout << klucz << ": " << wartosc << endl;
    }

    return 0;
}

W C++ `std::map` jest z biblioteki `<map>`. Jest jedna duża różnica: `mapa[klucz]++` działa *zawsze*, nawet jeśli klucza nie ma! Dzieje się tak, bo `mapa[klucz]` automatycznie tworzy nowy element z domyślną wartością (0 dla `int`), a dopiero potem `++` zwiększa ją do 1. To bardzo ułatwia zliczanie.